เสียงนั่น!

สิงหาคม 28, 2007

กระดิ่งรูปหัวใจทำจากทองเหลืองอันเล็ก ๆ ผูกร้อยไว้ด้วยเส้นเชือกสีหมากสุก
ส่งเสียงดังกริ๊งกรุ๊งอยู่ทุกครั้งที่ขยับเท้า

ฉันนั่งขัดสมาธิมองข้อเท้าที่ครั้งหนึ่งเคยว่างเปล่า
เป็นข้อเท้าที่เคยเดินทางบุกป่าข้ามเขาไปในดินแดนแปลกถิ่นห่างไกล 
เสาะหาเงาของตนเองที่พลัดหลงกันตั้งแต่เริ่มรู้ความ
เป็นข้อเท้าที่หวงแหนอิสระเสรีเสียยิ่งกว่าจะหันมองรองเท้าดี ๆ สักคู่

จนวันหนึ่งมันถูกสวมไว้ด้วยสร้อยข้อเท้าเส้นนี้

การเดินทางจึงได้สิ้นสุดลง
อิสระเสรีที่เคยหวงแหนกลับยอมสยบอยู่ในวงล้อมแห่งหัวใจทองเหลืองเล็ก ๆ
ข้อเท้านี้ไม่เคยอีกเลยที่จะรุกล้ำดินแดนใด
นอกเสียจากอาณาจักรแห่งเส้นเชือกที่ถักร้อยกระดิ่งทองเหลืองไว้

ฉันนั่งมองข้อเท้าขณะสร้อยกระดิ่งส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง

ช่างคล้ายข้อเท้าของนักบวชในอารามวิเวก
มีเพียงเสียงกระดิ่งน้อยคอยเตือนถึงความสงัดแห่งนิวรณ์

ช่างคล้ายข้อเท้าของนักโทษอุกฉกรรจ์
ที่มีโซ่ตรวนคอยเตือนถึงความผิดอันได้กระทำ

กระดิ่งทองเหลืองรูปหัวใจสะท้อนเงาวาว
ฉันยังอยู่ที่นี่..อยู่ในพันธนาการแห่งสร้อยหัวใจเส้นนี้

เธอผู้เป็นเจ้าของสร้อยเล่า…ไปอยู่เสียที่ใด?

Advertisements
%d bloggers like this: